De airco draait overuren in het kleine zaaltje in het gebouw tegenover de kerk, terwijl het kwik buiten de dertig graden aantikt. Iedere zondag komen er 700 gemeenteleden naar de diensten hier in Santiago. Santiago ligt op het zuidelijkste puntje aan de oostkant van het eiland Cuba. Dit eiland, waar we op bezoek zijn, ligt in het Caribisch gebied, een goede 100 kilometer onder Key West in Florida. De afgelopen twee jaar zijn er al ca. 400.000 mensen gevlucht naar o.a. Key West, vanwege de uitzichtloze situatie op het eiland.  

De eerste dienst is inmiddels afgelopen. We zijn in het zaaltje samen met zo’n dertig kerkelijk werkers en voorgangers. De vreugde straalt van hun gezicht. Vol enthousiasme vertellen ze ons wat ze doen in de kerk. De 41 studiegroepen, die er zijn in de kerk, bereiken samen 400 mensen. En deze mensen zijn in hun omgeving ambassadeur, waardoor er indirect nog meer mensen worden bereikt.

Het is een prachtige ontmoeting. De Cubanen vertellen heel open over hoe ze geraakt zijn door God:

  • Ik heb theologie gestudeerd. Dat was een mooie studie. Het was goed, wat ik daar geleerd heb. Maar de cursussen van NET Foundation geven mij veel extra’s. De cursus God’s way of Salvation heeft mij persoonlijk het meest geraakt. 
  • Deze cursussen hebben mijn leven veranderd. Iedere keer weer ervoer ik hoe God sprak tot mijn hart.
  • In de groepen, waarin veel jongelui meedoen, is geen leeftijdsverschil merkbaar, omdat de studie ons verbindt. God werkt hier. Het is een zegen om het onderwijs dat we zelf hebben ontvangen te mogen doorgeven.
  • We merken dat er een eenzijdige visie is op de oorlog in Israël. Veel mensen in Cuba zijn pro-Hamas. We trekken lijnen vanuit het Oude Testament, omdat mensen er totaal geen weet van hebben, hoe het Israëlisch-Palestijnse conflict in het verleden is ontstaan.
  • Mijn leven is totaal veranderd. Ik zie wie ik zelf was en hoe God mij veranderd heeft. Dit heeft ook invloed in mijn groepen. Ik merk harmonie. Ik kende niet het fenomeen dienend leiderschap. Nu breng ik dienend leiderschap in praktijk.
  • Toen ik de cursus startte was ik al wat ouder. Ik ben zondagsschoolleidster. Ik wist niet wat deze cursus mij zou brengen. Iedere keer werd ik weer gevoed en kon ik het goed gebruiken voor mijn studenten. Ik kon het hen doorgeven. Het heeft ons ook meer aan God verbonden en ons leven veranderd en aan elkaar verbonden.

Er is ook een speciaal team dat omziet naar de mensen die het moeilijk hebben in en buiten de kerk. Een team van ‘love and patience’. Een van hen vertelt:

‘We helpen niet alleen gelovigen, maar de hele gemeenschap. Als we weten dat mensen hulp nodig hebben, helpen we hen. We kunnen niet al hun materiële nood lenigen. Maar we kunnen hen wel op het geestelijke vlak helpen. We zien hoe situaties veranderen: ex- alcoholisten, homoseksuelen, ze staan serieus in het geloof. Ze worden geaccepteerd in onze kerk. Ook maken we soep voor deze mensen, m.n. voor de ouderen. Vaak zijn hun kinderen uit beeld.’

We krijgen een foto te zien van een verwaarloosde man met wie ze in contact zijn gekomen en die er nu heel verzorgd uitziet. De beide foto’s van deze man, vroeger en nu, laten in beelden zien wat net in woorden gezegd is.

 

DONEER