Net als in Nederland gaat Omikron ook in Ecuador rond. Veel besmettingen. Ook Fabricio, die hier pastors opleidt voor NET Foundation en hier een eigen gemeente heeft, is geveld geweest. Velen uit zijn gemeente zijn besmet, zodat er al een aantal weken geen diensten worden georganiseerd. Fabricio is al weer wat opgeknapt. Hij kon onze maandelijkse gebedsbijeenkomst in ieder geval leiden, hoewel hij nog wel behoorlijk moest hoesten.

Gods Woord is wereldwijd hetzelfde. Fabricio sprak over Jozua 3: Achter de ark aan door de Jordaan.

Fabricio: ‘Iedereen kent obstakels in zijn of haar leven. Dat gold ook voor het volk van Israël. Sinds ze uit Egypte waren verlost, hebben ze heel wat obstakels ontmoet. Eigenlijk begon het al in Egypte. Voordat ze Egypte uit ‘mochten’ was er al heel wat water door de zee gegaan. Tien plagen waren er nodig om Farao op de knieën te brengen. Net goed en wel vertrokken, kwamen ze voor de Rode Zee. Als ratten in de val. Maar God baande een pad door de zee. In de woestijn volgden veertig jaren, waarin ook diverse obstakels overwonnen moesten worden. En nu stonden ze voor de Jordaan. In deze tijd van het jaar een rivier vol water. Hij was helemaal buiten de oevers getreden. Hoe kwamen ze ooit aan de overkant?

“Achter de ark aan”, zegt God. Zoals wij rijden op onze navigatie – en er vaak blindelings op vertrouwen – zo moest het volk van Israël blindelings vertrouwen op Gods leiding. Zelf heb ik een grote hekel aan GPS. Ik moet gewoon weten waar ik rijd Ik moet zien waar mensen wonen. Bij zo’n GPS praat er steeds iemand die vertelt waar je heen moet rijden. Daar houd ik niet zo van. Maar misschien is dat ook wel juist ons probleem. We willen niet luisteren naar God, maar stippelen onze eigen weg wel uit.’

Fabricio wijst vervolgens op vers 5: ‘God wil wonderen doen, maar vraagt van ons dat we ons heiligen. Dat betekent geen zonden aan de hand houden. Alles moet uit ons leven weg. We moeten alleen God overhouden en achter Hem aan gaan. Dat betekent dat we onszelf moeten verloochenen. Dat we onszelf moeten overgeven.’

‘Terwijl Omikron rondgaat in Ecuador, vertrouwen we er toch op dat God wonderen zal doen, ook in 2022! Laten we zo kijken naar God, zoals de Israëlieten naar de ark keken, dan zal God wegen banen.’

Samen spiegelen we deze woorden van Fabricio. Kunnen we er iets mee in ons leven? Zo leren zij van ons en wij van hen.

Na deze korte bijdrage van Fabricio gaan we, vanachter onze laptops, in gebed met de voorgangers uit Ecuador, Cuba en Peru. We bidden voor elkaar, voor de gemeenten in Latijns Amerika die gesloten zijn door Covid, voor reizen die gemaakt worden en ook of het hoesten bij Fabricio weer mag stoppen. Verbonden met de wereldwijde kerk. Broeders aan de andere kant van de aardbol.